Utorak, 3. maja, u Osečini je proslavljena opštinska krsna slava posvećena zaštitniku ove zajednice Svetom Nikolaju Žičkom, dok je u Gornjem Crniljevu, u prisustvu rodbine, predstavnika Vojske Srbije, lokalne samouprave i građana ovog kraja, obeleženo 17.  godina od pogibije pilota pukovnika Milenka Pavlovića. Važnu ulogu u organizaciji ova dva skupa imala je Turistička organizacija „Podgorina” na čelu sa direktorom Nikolom Tomićem.

Protonamesnik Radenko Andrić, uz sasluženje sveštenstava iz Podgorskog arhijerejskog namesništva u hramu Svetog Vaznesenja Gospodnjeg u Osečini, služio je liturgiju povodom slave Opštine. Posle toga, u osečanskoj crkvi staroj više od 250 godina sa predstavnicima lokalne vlasti i naroda ove zajednice obavljeno lomljenje slavskog kolača. Planirano pronošenje litija ovog puta je otkazano zbog kiše koja je padala tog dana.

Na tradicionalnom memorijalu u spomen kompleksu u G. Crniljevu obeležena je godišnjica od smrti pilota Pavlovića. Na pomenu i polaganju venaca sa posvetom Milenku Pavloviću, ali i svim  vojnicima iz ovog sela koji su dali živote u ratovima za oslobođenje Srbije, zapaženo je bilo prisutvovo vazduhoplovaca, Milenkovih kolega i drugova, među kojima je bio i brigadni general Predrag Bandić sa suprugom i najbližim saradnicima.

 

Knjige za školu u Peckoj

Za vreme boravka na teritoriji opštine Osečina vojna delegacija 204. Vazduhoplovne brigade u ime fondacije „Osmehom na dar” obogatila je lepim knjigama knjižni fond školske biblioteke u OŠ „Vojvoda Mišić” u Peckoj.

 

Dosadašnji predsednik Opštine Nenad Stevanović, povezujući ova dva značajna opštinska događaja posvećena dvojici velikana koji su zadužili Osečinu, u G. Crniljevu, između ostalog je kazao:

-Dva izuzetno važna imena za naš kraj i čitavo srpstvo našli su se u isto vreme u centru pažnje u našim mislima i srcima. Možda to nije slučajno, s obzirom da su vladika Nikolaj Velimirović i pukovnik Pavlović u njihovim ovozemaljskim životima imali jednu posebnu zajedničku tačku. To je ogromna međusobna ljubav sa Osečinom i Podgorinom, sa ljudima iz ovog kraja. Vladika se ponosio ovdašnjim pravoslavnim bratstvom i vernicima, koje je uvek  rado posećivao, a Osečini čak i stihove posvetio. I pilot Milenko nije propuštao priliku da dođe u svoj rodni kraj, makar to i na kratko bilo. Znao je da za vreme trenažnih letova, ponekad i na račun stroge vojničke discipline, skrene sa predviđene putanje, nadleti G. Crniljevo, Osečinu i Valjevo, a negde oko rodne kuće krilima aviona „mahne”, kako se to nama činilo, da pozdravi roditelje i zemljake.

Tako bilo sve do 4. maja ratne 1999. godine, podsetio je Stevanović, kada je Pavlović seo u avion umesto mlađeg kolege. Vinuo se tada u nebo da pokaže neprijateljskoj armadi srpski ponos i kako se voli svoj narod i otadžbina, ali nije imao šansu da se sa tog kobnog borbenog leta iznad Valjeva vrati u jedinicu i najmilijima…

Ovde je, kao i proteklih nekoliko godina, odata dužna pošta i Milenkovom kolegi i prijatelju Opštine Osečina pilotu pukovniku Slobodanu Periću iz obližnje Zavlake, koji je poginuo upravo u Milenkovom rodnom mestu u teškoj saobraćajnoj nesreći. Takođe, odata je pošta i lane nastradalim pilotima srpskog vazduhoplovstva, koji su izgubili živote u humanitarnoj misiji u helikopterskoj nezgodi, a koji su sve ove godine redovno dolazili na memorijalna okupljanja posvećena Milenku Pavloviću.

U crniljevačkoj crkvi realizovan je prigodan kulturni program, koji su realizovali naš poznati glumac Aleksandar Dunić i učenici OŠ „Braća Nedić” Osečina. Nije izostala ni tradicionalna fudbalska utakmica između pilota i njihovih domaćina, Uprkos nepovoljnim vremenskim uslovima. Vredno isticanja su i akciji medicinskog i veterinarskog tima 204. Vazduhoplovne brigade, koji su tog dana pružili preko potrebnu zdravstenu stručnu pomoć bolesnim i starim licima iz G. Crniljeva, kao i poljoprivrednim gazdinstvima iz ovog naseljenog mesta, a koja se bave stočarskom proizvodnjom.